Ercan Şahin

Hani bazen aklına gelir eski günler. Anılar toplanır. Garip gelir ama. Yabancı biraz da. Her gün değişirken biz. Her gün yeni seçimlerle hayat çizgimizi dallandırırken. "Eski biz"i yeni alışkanlıklarla güncelledikçe eskiyi eski yapan son parçayı söküp attık sonunda. Ve biz, biz olamadık artık. O yüzden anılardaki "eski biz", masallardaki bir karaktermiş gibi geldi artık. Bir kitap okur gibi, bir kurgudaki adamın hayatına misafir olur gibi hissetmeye başladık. Sonuçta bu bir paradoks. Bir geminin eski parçalarını yenilersen, son eski parça da değişince o gemi gerçekten "o" gemi midir artık? Lafın kısası "o gemi birgün gelecek"!